Zwierzę i dziecko - kiedy najlepiej?

Najpierw nie, bo przy niemowlaku przecież tyle roboty i na pewno nie będzie czasu, by zająć się jeszcze czworonogiem. Potem też nie, bo roczne dziecko jest nieprzewidywalne i trudno mu wytłumaczyć, jak delikatnie obchodzić się z kotem czy psem.

(fot. http://www.flickr.com/photos/deanwissing/CC 2.0/sizes/at/sa/)

Jeszcze później bez sensu, bo pociecha jest właśnie na etapie robienia wszystkiego na złość i specjalnie drażniłaby futrzaka. Następnie odkładamy decyzję, bo czekamy, aż dziecko będzie na tyle dojrzałe, by móc docenić towarzystwo oddanego przyjaciela i nauczyć się odpowiedzialności dzięki opiece nad nim. A potem jest za późno i nastolatek pyta z wyrzutem: "Dlaczego w domu nigdy nie było psa/kota?"

Zanim będzie za późno

Albo, co gorsza, wcale nie pyta, ponieważ przez całe życie nie miał okazji dobrze poznać żadnego czworonoga. Więc albo się ich boi (a to, jak każda fobia, przeszkadza w życiu), albo traktuje je jak przedmioty (a to znaczy, że nie udało nam się wychować człowieka zdolnego do empatii i szlachetnej troskliwości o kogoś słabszego).

Zamiast w nieskończoność odkładać decyzję, zastanówmy się, na co tak właściwie czekamy. Oczywiście, byłoby miło, gdyby na przyjęcie czworonożnego domownika wszystko było przygotowane idealnie, gdyby cała rodzina oczekiwała na niego z niecierpliwością od wielu miesięcy, wiedząc zarazem, na czym polega odpowiedzialna opieka.